เงาในกระจก

เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ดังแว่วมาจากที่ไกล ๆ เงาของต้นไม้ใหญ่ทอดยาวไปตามพื้นดิน เหมือนมือที่พยายามคว้าอะไรบางอย่าง เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากปลายทางเดิน ช้า หนักแน่น และใกล้เข้ามาทุกที เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากปลายทางเดิน ช้า หนักแน่น และใกล้เข้ามาทุกที

ประตูบานนั้นถูกปิดตายมานานจนไม่มีใครจำได้ว่าเคยมีมันอยู่ ไม่มีเวลาให้ลังเลอีกแล้ว ทางเลือกมีเพียงสองทาง

“เธอแน่ใจเหรอว่าจะทำแบบนี้”

เธอหยุดยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังฟังเสียงบางอย่างที่คนอื่นไม่ได้ยิน รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เหนื่อยล้า ความเงียบระหว่างคนสองคนบางครั้งก็ดังกว่าคำพูดใด ๆ

“นายรู้มาตั้งแต่แรกใช่ไหม”

ทุกอย่างดูปกติเกินไป และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เขากังวลที่สุด ท้องฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีม่วงอมชมพู ก่อนที่ความมืดจะเข้ามาแทนที่ ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องราวในคืนนั้นจะเปลี่ยนชีวิตของทุกคนไปตลอดกาล

เธอหยุดยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังฟังเสียงบางอย่างที่คนอื่นไม่ได้ยิน แสงไฟสีส้มจากโคมข้างทางสะท้อนบนพื้นถนนที่ยังเปียกชื้น

เขาไม่เคยเชื่อเรื่องโชคชะตา จนกระทั่งวันที่ได้พบกับเธอ บางคำถามไม่ได้ต้องการคำตอบ แค่ต้องการใครสักคนที่ยอมฟัง จดหมายฉบับนั้นยังวางอยู่บนโต๊ะ ไม่มีใครกล้าเปิดอ่าน ทุกก้าวที่เดินลึกเข้าไป อากาศรอบตัวก็ยิ่งหนาวเย็นลงเรื่อย ๆ

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เหนื่อยล้า เธอหลับตาลง สูดลมหายใจลึก แล้วตัดสินใจ

เธอหยุดยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังฟังเสียงบางอย่างที่คนอื่นไม่ได้ยิน ลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างบานเก่า พาเอากลิ่นฝนมาด้วย ทุกอย่างดูปกติเกินไป และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เขากังวลที่สุด ประตูบานนั้นถูกปิดตายมานานจนไม่มีใครจำได้ว่าเคยมีมันอยู่